Jo gjithmonë pa sheqer: Studimi zbulon rreziqe të papritura për organizmin

Edhe pse konsumimi i tepërt i sheqerit lidhet me obezitetin, diabetin, sëmundjet e zemrës dhe probleme të tjera shëndetësore, një studim i ri sugjeron se eliminimi i plotë i tij nga dieta mund të mos jetë zgjidhja më e mirë.

Sipas një studimi të prezantuar në takimin vjetor të Endocrine Society në Çikago, heqja e plotë e saharozës (sheqerit të zakonshëm të tryezës) nga një dietë me pak yndyrë mund të ndikojë negativisht në shëndetin e zorrëve dhe në metabolizëm.

“Eliminimi i plotë i saharozës nga një dietë me pak yndyrë mund të prishë ekuilibrin e mikrobiotës së zorrëve, të nxisë inflamacionin dhe të shkaktojë çrregullime metabolike,” tha Dr. Rasheed Ahmad, shkencëtar kryesor dhe drejtues i Departamentit të Imunologjisë dhe Mikrobiologjisë në Institutin e Diabetit Dasman në Kuvajt.

Sipas tij, rezultatet tregojnë se një ushqyerje e balancuar është më e rëndësishme sesa eliminimi i plotë i sheqerit.

Për të vlerësuar ndikimin e një diete pa sheqer, studiuesit zhvilluan një eksperiment 16-javor me minj laboratorikë. Njëri grup u ushqye me një dietë me pak yndyrë që përmbante saharozë, ndërsa grupi tjetër mori të njëjtën dietë, por pa asnjë sasi sheqeri.

Gjatë studimit, u monitoruan një sërë treguesish shëndetësorë, përfshirë aftësinë e organizmit për të përpunuar glukozën, ndjeshmërinë ndaj insulinës, nivelet e hormoneve metabolike, përbërjen e baktereve të zorrëve, si dhe shenjat e inflamacionit në zorrë dhe në mëlçi, shkruan New York Post, transmeton Klankosova.tv.

Në përfundim të studimit, të dy grupet kishin pothuajse të njëjtën peshë trupore.

Megjithatë, minjtë që ndoqën dietën pa saharozë shfaqën probleme të ndryshme shëndetësore, si kontroll më të dobët të nivelit të sheqerit në gjak, rezistencë ndaj insulinës, çekuilibër të mikrobiotës së zorrëve, inflamacion të zorrëve dhe ndryshime që lidhen me sëmundjen e mëlçisë së yndyrshme.

Studiuesit theksojnë se këto rezultate bazohen në eksperimente me kafshë dhe nevojiten studime të mëtejshme te njerëzit për të konfirmuar nëse të njëjtat efekte vlejnë edhe për organizmin e njeriut.