Na ndiqni në:


Get it on Google Play Download on the App Store

Çdo çast erotik vdes, poezia e bën atë të përsëritshëm

NULL NULL
01.02.2016 12:09

Flutura Açka mbledh në një libër vargjet e shkruara vitet e fundit, duke bërë një “Ftesë për flirt”.

Dashuria më preku në buzë/Aq ëmbël sa duron shpirt’ i mjerë/Por sakaq u ndez u bë shpuzë/E jetojn’eter… Flutura Açka i ka përkthyer me mendje këto vargje të Robert Frost. Dikur burrat shkruanin vargje të mrekullueshme dashurie për femrat, këtë ia kujton dhe Tagora. Në një kohë që mbart gjithnjë e më pak poezi brenda saj, Açka hyn tek ata që vazhdojnë të shkruajnë vargje sa herë kanë një fletë bosh përpara, pavarësisht ku ndodhen. Pas debutimit në prozë me disa romane që janë pritur mirë nga kritika, duke krijuar një rrëfimtare ndryshe në letrat shqipe pas viteve ’90, Flutura Açka ka vetëm pak ditë që ka ardhur për lexuesin me një libër me poezi. “Ftesë për flirt” përmban poezi të reja shkruar vitet e fundit, të cilat ajo i mblodhi një ditë bashkë për t’i sjellë në një libër, e duke i quajtur një ftesë për flirt, pasi kjo e fundit është ndjesia më e mirë që poezia provokon shpesh brenda nesh.

E quani “Ftesë për flirt”, rikthimin tuaj sërish në poezi pas disa viteve ku keni hulumtuar me prozën. Çfarë ka brenda kjo ftesë…?

Janë përgjithësisht poezi të reja, të shkruara vitet e fundit, të cilat nuk isha kujdesur t’i tufëzoja për një libër, ndoshta ngaqë ende nuk e kishin një atmosferë për të qenë të gjitha bashkë. Unë shkruaj poezi vazhdimisht, por jo pa ndjesë them se gati i harroj për shkak të mahnitjes së shpeshtë nga proza. E pra, paskam pasur kaq nevojë për poezinë. Është një libër me një sens të dukshëm erotik, të paktën nga leximi i shpejtë i tij, por po aq një libër me një nerv social, që u bën disa prej poezive të vëllimit që ta zhbalancojnë sensin e tij. Një vëllim që ka trazimin tim të viteve të fundit, që mund të kuptohet edhe nga ditët kur janë shkruar poezitë, që e shoqërojnë botimin. Është shumë e vështirë të flasësh për poezinë, ta kategorizosh apo ta shpjegosh atë, së paku unë nuk mundem dot. Mendoj se poezitë e këtij vëllimi janë vazhdim i asaj natyre që është paracaktuar në pesë vëllimet e mëparshme poetike të miat, nga është krijuar lidhja e parë me lexuesin. Por natyrisht, flasim për një tjetër nivel maturimi, që lidhet me pjekurinë time letrare; e di, nuk janë poezi për masën, por as poezia nuk është art për masën, është shumë e brishtë dhe kryeneçe.

Shkrimin e plotë mund ta lexoni më këtu.

lajme të ngjashme